Motivational Quotes 5/14/18

I always knew one day I’d lead a beautiful life. But I was already living it everyday

Quiet is better than idle chatter

You are your own life’s author

Risk is your only chance at happiness

Good fences make good neighbors –Robert Frost

There are no guilty people -Tolstoy

If nothing’s going right, be a little creative

Remember those guiding words

***

                                                                                                                               (Albanian/Shqip)

E dija se nje dite, jeta do te ishte e bukur, por ne fakt ajo ishte e bukur cdo dite

Shpesh-here heshtja eshte me e mire se biseda pa vlere

Njeriu eshte autori i jetes se tij

Ne raste te vecanta, trimeria eshte i vetmi shans per te arritur lumturine

Gardhi i larte garanton komshij te mire –Robert Frost

Nuk ka njerez te denuar –Tolstoy

Neqoftese asgje nuk ecen, duhet te behesh pak krijues

Mos i harro theniet e mencura udherefyese

 

Advertisements

Portreti Im

(English)

 Portreti im në fotografi ,
Me ata sy që shkëlqejnë ,
Me atë fytyrë që buzëqesh ,
Me atë shpirt që ndjen!

Sa shumë shpresë . . . sa energji!
Po tani që vetëm je
Ai që fati e kish caktuar,
A e ke përmbushur vallë destininë tënde?

E si mund njeriu të përmbushë një destini të tillë!
Premtimi . . . kurdoherë më shumë se e vërteta!

Portreti im në fotografi,
Me ata sy që shkëlqejnë,
Me atë fytyrë që buzëqesh,
Me atë shpirt që ndjen!

Jeta vetë sa e mundëshme sa e kapëshme . . . !

Po tani që jam, ky që jam,
Jam bërë vallë ai që thotë portreti?
Apo dikush tjetër — nga fillimi në fund?

Sa shumë ngjarje më dhanë formë,
Tani vetëm se kujtime të jetës sime,
Më duket se kam jetuar në disa jetë,
Se kam parë era të vinë e të shkojnë.

Eshtë ky përfundimi?
Eshte ky realiteti final?
Apo ndoshta ka akoma distini,
Në jetën time, në fatin tim?

Kush e di? Tashmë 33,
Jo aq i ri. Jo aq i pandalshëm,
Por ende prapë me energji,
Të ndjek udhën e fatit tim.

Portreti im në fotografi,
Me ata sy që shkëlqejnë,
Me atë fytyrë që buzëqesh,
Me atë shpirt që ndjen!

Ky isha unë . . .
Një djalë i zakonshëm,
Nga një lagje në një qytet të zakonshëm,
Me një jetë të zakonshme.

U bëra i famshëm?
U bëra i pasur?
Apo i rëndësishëm?
Jo . . . aspak . . .

U bëra një njeri i zakonshëm,
Nga një lagje çfardo,
Në një qytet çfardo . . .
Me një jetë të zakonshme.

Të ardhmen . . . dikur mund ta shikoja . . .
Endra gjithmonë më e bukur se realiteti . . .

Moshë e rinisë – moshë e artë
Vite të stuhishme,
Idealizëm në ajrin që thithnim,
Dashuri në shpirt dhe në zemër.

Tani qielli është i hapur,
Mosha e burrërisë ka ardhur,
Mosha e arësyes,
Paqja dhe qetësia dominojnë.

Me sa duket kam arritur atje ku do t’arrija,
Kjo është jeta ime që do të ishte,
Kjo është destinia ime,
Pranoje dhe duaje . . .

(perktheu Luli Shetuni)